Nikt nie powinien się wstydzić tego, kim jest – poruszający wiersz 11 letniej Atalii Sayed-Gordon, wyrażający sprzeciw wobec braku tolerancji.


Chora 11-letnia dziewczynka leżąc w szpitalu z podejrzeniem zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych została zainspirowana do napisania wiersza zachęcającego do okazywania sobie tolerancji.

 

Uczennica Eversley Primary School Atalia Sayed-Gordon zaczęła pisać podczas tygodniowego pobytu w Basildon Hospital, kiedy pewnego wieczoru nie mogła zasnąć.

Inspirację do napisania wiersza poczuła po wizycie gimnastyka olimpijskiego Maxa Weldona i jego kolegów z drużyny. W 19-wersowym utworze zatytułowanym „Uczucia” pisze: „Samo to, że jestem Hiszpanką, Francuzką czy Peruwianką, nie oznacza wcale, że jestem inna niż ty”

Następny wers mówi: „Jestem tak samo ludzka, tak samo rozsądna, czy jestem czarna, czy biała”.

Kolejny: „Mogę być brzydka, gruba, głupia, ale mam serce. Czy to właśnie dlatego krzywdzisz mnie już na wstępie? Krzywdzisz fizycznie, społecznie mentalnie albo emocjonalnie? Czy możesz okazać mi odrobinę szacunku?”

Dziewczynka została błyskawicznie zawieziona do szpitala przez swoją zmartwioną mamę Abbie Sayed-Gordon (35l.) ze względu na wcześniejsze podejrzenie zapalenia opon mózgowych.

Całe szczęście po kilku prześwietleniach wykryto u dziewczynki ciężkie zapalenie zatok, które skutecznie wyleczono i wypisano ją do domu na Święta Bożego Narodzenia.

Atalia powiedziała: „Myślałam wtedy o znęcaniu się  nad słabszymi i o tym, jak czuliby się ludzie, których ono dotyka”.

„Kiedy mi dokuczano, czułam się naprawdę smutna i dość samotna. Po napisaniu wiersza spojrzałam na to z innego punktu widzenia”.

„Pomyślałam, jak czułby się ktoś innej rasy albo z innego kraju, gdyby mu dokuczano?”

„Wierzę, że nikt nie powinien wstydzić się tego, kim jest”

 

Atalia napisała wiersz w ostatni wieczór spędzony w szpitalu – 20 grudnia.

Następnego dnia pokazała go mamie, która zrobiła jego zdjęcie i wysłała na Instagram. Nagrała też video z Atalią, głośno czytającą utwór.

Uczennica powiedziała, że już  skończyła następny wiersz – o pieniądzach i konsumpcjonizmie.

Jej mama Abbie powiedziała: „To było niesamowite. Jestem nią kompletnie zdumiona. To trochę przytłaczające, że ktoś tak młody potrafi wyrażać się w taki sposób”.

„Czuję, że muszę opiekować się nią tak, żeby jej talent nie wymknął się spod kontroli, bo ona jest bardzo wrażliwa na to, co dzieje się wokół niej”.

 

 

Źródło: basildonstandard.co.uk

Tłumaczenie: Anna Kmita