Odkryto najstarsze płaskorzeźby na świecie. Ich wiek przewyższa Stonehenge i piramidy w Egipcie

Stonehenge i egipskie piramidy są niewątpliwie imponującymi dowodami na zdolności twórcze ludzi sprzed wielu wieków. Niemniej jednak, wydaje się, że nie są one najstarszymi tego rodzaju dziełami. Aktualnie za najstarsze na świecie uważane są mniej znane płaskorzeźby odkryte kilka lat temu w Arabii Saudyjskiej.

W 2018 roku na terenie obecnej Arabii Saudyjskiej archeolodzy odkryli 21 rzeźb wydrążonych w skałach, przedstawiających wielbłądy, konie oraz osły. Początkowo przypuszczano, że powstały one około 2000 lat temu, lecz najnowsze badania sugerują, że są znacznie starsze. Wyniki naukowe dotyczące tego fascynującego odkrycia zostały opublikowane w „Journal of Archaeological Science: Reports”.

Rzeźby odkryte w Arabii Saudyjskiej: Kiedy powstały?

Pierwotne szacunki dotyczące wieku rzeźb zostały zaktualizowane dzięki zastosowaniu spektrometrii fluorescencji rentgenowskiej, datowania luminescencyjnego oraz datowania radiowęglowego szczątków zwierzęcych znalezionych w pobliżu. Na podstawie tych analiz ustalono, że rzeźby mogą sięgać 7-8 tys. lat wstecz, co odpowiada okresowi neolitu. Dla porównania Stonehenge datuje się na około 5 tys. lat, a piramidy w Gizie na około 4,5 tys. lat. W związku z tym, płaskorzeźby wielbłądów z Arabii Saudyjskiej mogą być uznawane za najstarsze zachowane do dziś rzeźby o dużych rozmiarach.

Najstarsze płaskorzeźby na świecie: Co odkryto dzięki badaniom?

Niektóre z odkrytych rzeźb przedstawiają niewątpliwie wielbłądy, przy czym co interesujące, niektóre z nich są w okresie ciąży, co można zauważyć po ich zaokrąglonych brzuchach. Inne rzeźby są trudniejsze do zidentyfikowania ze względu na erozję skał, jednak prawdopodobnie przedstawiają konie lub osły. Tworzenie rzeźb odbywało się za pomocą narzędzi wykonanych z czertu — twardej skały krzemionkowej. Archeolodzy ustalili, że materiał ten został przetransportowany z miejsca oddalonego o 15 km od znaleziska.

Nie jest całkowicie jasne, jaki był cel tworzenia tych rzeźb. Co ciekawe, udomowienie wielbłądów miało miejsce dopiero około 1200 roku p.n.e., co sugeruje, że w czasie powstawania płaskorzeźb na te zwierzęta prawdopodobnie polowano. Ponadto, tereny, na których znaleziono rzeźby, w okresie neolitu cechowały się bujną roślinnością oraz licznymi jeziorami, co z pewnością było atrakcyjne dla zwierząt. Uwiecznienie ich wizerunków mogło być związane z ważnością tego obszaru dla dobrobytu ludności zamieszkującej te tereny.