Maria Skłodowska-Curie na Wieży Eiffla. Jej nazwisko ma zostać tam na stałe
Gustave Eiffel marzył, by najsłynniejsza paryska konstrukcja była czymś więcej niż tylko atrakcją turystyczną. Chciał, aby stała się „panteonem nauki”. Dlatego na jej pierwszej kondygnacji umieszczono 72 nazwiska wybitnych uczonych, inżynierów i przemysłowców – wszystkich mężczyzn. Kobiet w tym zestawieniu zabrakło.
Teraz ma się to zmienić. Pod koniec stycznia 2026 r. merka Paryż, Anne Hidalgo, zapowiedziała dopisanie do historycznej listy 72 kobiet nauki. Wśród nich znalazła się Maria Skłodowska-Curie.
72 kobiety obok 72 mężczyzn. Gdzie pojawią się nowe nazwiska?
Zgodnie z założeniami projektu nazwiska kobiet mają zostać umieszczone na pierwszej kondygnacji, obok dotychczasowego zestawu – złotymi literami i tym samym krojem pisma, aby podkreślić pełną równość upamiętnienia.
To ważny symboliczny gest: Wieża Eiffla od XIX wieku niesie w sobie „podpis nauki” – oryginalne nazwiska umieszczono właśnie jako hołd dla osiągnięć intelektualnych epoki.
Kto znajdzie się na „frizie kobiet nauki”?
Obok Marii Skłodowskiej-Curie na liście ma się znaleźć również jej córka – Irène Joliot-Curie, także laureatka Nagrody Nobla.
Wśród proponowanych nazwisk wskazuje się również m.in.:
- Angélique du Coudray – pionierkę położnictwa,
- Rosalind Franklin – brytyjską fizykochemiczkę,
- Jeanne Baret – botaniczkę uznawaną za pierwszą kobietę, która opłynęła świat.
Choć część z tych nazwisk nie jest powszechnie rozpoznawalna, ich obecność na Wieży Eiffla ma podkreślić wkład kobiet w rozwój nauki – także tych, które przez dekady pozostawały w cieniu historii.
Co dalej z inicjatywą?
Lista 72 kobiet nauki ma zostać przekazana do zaopiniowania francuskim instytucjom naukowym, w tym: Académie des sciences, Académie des technologies oraz Académie nationale de médecine. Ich opinia będzie istotna przed podjęciem ostatecznej decyzji i rozpoczęciem prac. Na razie nie podano dokładnej daty zakończenia projektu.
Skąd w ogóle wzięły się nazwiska na Wieży Eiffla?
Wieżę oddano do użytku 31 marca 1889 r. – powstała z okazji Wystawy Światowej w Paryżu. WBudowa ruszyła pod koniec stycznia 1887 r., a całość ukończono po dwóch latach.
Oryginalne 72 nazwiska umieszczono na obrzeżu pierwszej kondygnacji jako hołd dla nauki i techniki – w praktyce stały się one pasem łączącym monument z dorobkiem uczonych.
