Co to jest trening autogenny? Jak wygląda?

Trening autogenny Schultza jest metodą, dzięki której można osiągnąć głębokie odprężenie i relaks. Łączy w sobie różne techniki, które oddziałują na umysł i ciało. Można go przeprowadzać samodzielnie w domu. Sprawdź, na czym polega trening autogenny Schultza.

Trening autogenny Schultza

Metodę opracował niemiecki psychiatra Johannes Schultz już w 1932 roku. Następnie została ona szeroko rozpowszechniona w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Jest to połączenie różnych technik, które są powszechnie stosowane w ramach relaksu i zmniejszenia napięcia emocjonalnego. Podstawą tej metody są wnioski z obserwacji osób, które były poddawane hipnozie, oraz opisów ich subiektywnych wrażeń.

Celem treningu autogennego jest odprężenie i relaksacja. Osoba praktykująca uczy się przyjmować odpowiednią postawę lub wchodzić w odpowiedni stan. Może samodzielnie wpłynąć na swoje samopoczucie, a tym samym obniżyć poziom stresu lub lęku. Efektami treningu są również: wzrost samooceny, ogólna poprawa samopoczucia, lepszy sen.

Trening autogenny przywraca równowagę w działaniu autonomicznego układu nerwowego – między częścią współczulną i przywspółczulną. Wpływa to na rytm serca, ciśnienie krwi, napięcie mięśni, funkcjonowanie jelit i hormony. Ulegają one uregulowaniu. Tym samym pojawia się uczucie odprężenia i wewnętrzny spokój.

Kto może wykonywać trening autogenny Schultza?

Trening autogenny sprawdza się w przypadku osób, które są narażone na stres i nie odnajdują uspokojenia w zwykłych metodach relaksacyjnych. Pomaga przy dużej ilości pracy, zabieganiu i szybkim tempie życia. Metoda może być stosowana również w celu wsparcia terapii niektórych schorzeń. Mowa m.in. o:

• nerwicy,
• zaburzeniach lękowych,
• chorobach psychosomatycznych,
• zaburzeniach neurologicznych,
• bezsenności,
• nadpobudliwości,
• problemach z koncentracją,
• rozdrażnieniu i napadach agresji.

Trening autogenny Schultza można stosować przy dolegliwościach somatycznych. Korzyści powinny odnieść osoby z zaburzeniami hormonalnymi, z problemami ze strony układu pokarmowego (np. z chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy), z nadciśnieniem tętniczym. Warto jednak pamiętać, że metoda ta ma również przeciwwskazania. Nie sprawdza się w przypadku chorób psychicznych i autyzmu. Rozpoczęcie stosowania treningu autogennego warto skonsultować z lekarzem.

Przebieg treningu autogennego

Trening powinien być wykonany w cichym miejscu. Należy siedzieć wygodnie, mieć przez cały czas zamknięte oczy i spokojnie oddychać. Wszystkie myśli trzeba skupić na sobie. Trening polega na przejściu przez różne stany. Pierwszym z nich jest uczucie ciężkości. Należy powtarzać w myślach, że kolejne części ciała są ciężkie. Następne etapy to:

• uczucie ciepła,
• uregulowanie oddechu,
• uregulowanie pracy serca,
• uczucie ciepła w brzuchu (w okolicy splotu słonecznego),
• uczucie chłodu na głowie.

Pierwsze treningi powinny trwać około 5 minut i obejmować tylko uczucie ciężaru. Następne sesje można wydłużać do 15–20 minut i wprowadzać do nich kolejne etapy.