Cryptolepis sanguinolenta – prawdopodobnie najbardziej skuteczna roślina w przypadku lekoopornych zakażeń

Cryptolepis sanguinolenta to roślina tropikalna, pochodząca z Afryki – występuje w zachodnio-środkowej części kontynentu. Przyjmuje formę pnącza, którego łodyga osiąga nawet 8 metrów długości – początkowo roślina pełznie po powierzchni gruntu, ale czasem porasta okoliczne elementy krajobrazu. Pnącze wypuszcza drobne, żółte kwiaty.
Występuje powszechnie od poziomu morza do 800 metrów wysokości, na sawannie, suchym lesie oraz w tak zwanych lasach łęgowych, które rosną wzdłuż rzek i mokradeł.

Cryptolepis sanguinolenta należy obok Sida Acuta, Alchornea cordifolia, Bidens pilosa oraz Artemisia annua do tzw. złotej piątki Buhnera. Jego podstawowe dobroczynne działanie polega na eliminacji często opornych na antybiotyki bakterii Gram-dodatnich i Gram ujemnych. Należy do systemowych, ziołowych środków przeciwbakteryjnych – środków o działaniu ogólnoustrojowym, które rozprzestrzeniają się w krwioobiegu w całym ciele, wpływając w ten sposób na każdą komórkę oraz narząd w organizmie, i które przeciwdziałają wielu drobnoustrojom chorobotwórczym.

Uwaga: Zioła systemowe są właściwe do leczenia infekcji takich jak MRSA, które rozprzestrzeniają się w całym ciele i nie reagują na wiele antybiotyków. Znaczenia ogólnoukładowych (systemowych) ziołowych środków przeciwbakteryjnych nie sposób przecenić. Wiele chorób opornych na standardowe leczenie, takie jak infekcje gronkowca, szybko i szeroko rozprzestrzeniają się w organizmie. Mogą one wpływać na narządy wewnętrzne, atakować trudno dostępne części ciała. Do eliminacji zakażeń ogólnoustrojowych, takich jak gronkowiec, niezbędny jest ziołowy antybiotyk, który będzie układowo rozprowadzany po organizmie.

Cryptolepis sanguinolenta bardzo dobrze sprawdza się w leczeniu infekcji wywołanych przez gronkowca złocistego opornego na metycyline (MRSA), paciorkowce, babeszje, E.coli i Campylobacter oraz w leczeniu zakażonych ran, gruźlicy, malarii, infekcjach układu oddechowego (Klebsiella pneumoniae – w tym szczep New Delhi), pokarmowego (Salmonella, Shigella) oraz moczowo-płciowego (Gonorrhoeae).

Oto konkretne szczepy wrażliwe na Cryptolepis sanguinolenta:

Aspergillus spp.,
Babesia spp.
Bacillus subtilis
Campylobacter spp.
Candida spp.
Clostridium defficile
Entamoeba histolytica
Enterococcus spp
Escherichia coli
Herpes simplex
Klebsiella spp.
Mycobacterium tuberculosis –
Neisseria gonorrhoeae
Plasmodium spp.
Proteus mirabilis
Proteus vulgaris
Salmonella spp.
Shigella dysentari
Staphylococcus aureus
Streptococcus pyogenes
Vibrio cholerae

Cryptolepis można przygotować w postaci proszku, kapsułek, herbaty oraz nalewki.

Szczegółowe wytyczne dotyczące sporządzania i zażywania preparatów z Cryptolepis sanguinolenta w przypadku poszczególnych szczepów bakterii oraz wywoływanych przez nie schorzeń znajdziecie w książce Stephena Harroda Buhnera – Antybiotyki ziołowe

 


Dodaj komentarz