Indyjska populacja dziko żyjących tygrysów wzrosła do 3682 osobników
Populacja tygrysów w Indiach, największych żyjących dzikich kotów, od 2018 roku wzrosła z 2967 do 3682 osobników — wynika z najnowszego raportu przedstawionego przez Wildlife Institute of India (WII). Opublikowany w Światowy Dzień Tygrysa, raport cieszy się ogromnym zainteresowaniem na arenie międzynarodowej, pokazując skuteczność działań ochrony tych majestatycznych zwierząt.
Z informacji przedstawionych przez Ministerstwo Ochrony Środowiska wynika, że populacja tych drapieżników znacząco wzrosła w tych rezerwatach, gdzie odtworzono naturalne siedliska i zapewniono wystarczającą ilość zdobyczy. To dowód na to, że odpowiednie zarządzanie obszarami chronionymi i zasobami naturalnymi może odwrócić trend zanikania populacji dzikich zwierząt.
Zaobserwowany wzrost populacji tygrysów jest efektem pracy wielu naukowców i przyrodników. Badacz z instytutu WII, Kamar Kureshi, podkreśla, że możliwe jest to dzięki zainstalowanym pułapkom fotograficznym, które umożliwiają monitorowanie i szacowanie ogólnej liczby zwierząt na podstawie wykonanych zdjęć indywidualnym kotom. Eksperci zauważają, że od 2014 roku liczba tygrysów w Indiach rośnie każdego roku o 5-6 procent.
To optymistyczne wieści, zwłaszcza w kontekście historii tygrysów w XX wieku. Organizacja World Wide Fund for Nature zauważa, że populacja tych drapieżników kurczyła się wówczas alarmująco szybko. Wyginęły trzy z ośmiu podgatunków tygrysa, głównie za sprawą ekspansji miast, które zajmowały tereny naturalnych siedlisk dzikich zwierząt. „Jeszcze 120 lat temu ogromne obszary Azji zamieszkiwało ok. 100 000 tygrysów, czyli ponad 25 razy więcej niż obecnie” – zauważa portal WWF.
Światowy Dzień Tygrysa, ustanowiony w 2010 roku, ma na celu uświadomić opinii publicznej, że tygrysom grozi wyginięcie i stworzyć międzynarodowy system ochrony tygrysów i ich naturalnych siedlisk. Wydaje się, że te działania przynoszą efekty, a najnowsze informacje z Indii stanowią inspirujący przykład działań na rzecz ochrony zagrożonych gatunków. Przyjęta tam strategia może stanowić model do naśladowania na całym świecie w dążeniu do zrównoważonego rozwoju i ochrony bioróżnorodności.
