Perfekcyjnie niedoskonała – inspirująca opowieść o samoakceptacji

Powiedz mi. Czy uważasz, że można być modelką, mając 159 cm wzrostu i do tego jeździć na wózku inwalidzkim?

Nie?

Mnie też się tak wydawało.

Ale stało się inaczej.

Zewsząd jesteśmy bombardowani określonym wzorem modelek. Minimum 175 cm wzrostu, europejski rozmiar 34/36 i ładna lub oryginalna twarz. Ale czy ten przykład odzwierciedla nasze społeczeństwo?

Ani trochę.

Teraz pomówmy o przeciętnych ludziach. Z niepełnosprawnością jesteśmy zdecydowanie do tyłu. Przynajmniej, kiedy budujemy własne poczucie wartości. Kiedy byłam 15-latką, nie było cienia szansy w modelingu dla nastolatek na wózku inwalidzkim. Nie czułam się atrakcyjna ani piękna na czterech kółkach. I nigdy nie spodziewałem się, że sama będę tą modelką, która chodzi na wybiegach FashionWeek i której proponuje się międzynarodowe kontrakty.

A wszystko to z pozycji wózka inwalidzkiego i przy wzroście zaledwie 159 cm.

Niemożliwe? Nie sądzę. Już nigdy więcej.

Obecnie moja misja polega na motywowaniu i inspirowaniu innych. Chciałabym pokazać światu, że w każdej sytuacji niemożliwe staje się możliwe. Wszystko zaczyna się od wiary w siebie. Zaufaj własnym zdolnościom. Wszystko, co nazywamy “inne” w naszym społeczeństwie, jest perfekcyjnie niedoskonałe. To twój znak rozpoznawczy! Ktoś unikalny nie znajduje się w głównym nurcie. Niepowtarzalny znajduje się wśród wyjątków.

Spróbuj.

 

 

Źródło: boredpanda.com

Tłumaczenie: Inga Orłowska


Dodaj komentarz